“Allen die dit stuk onder ogen komt, eeuwig heil. De tijd laat zien dat alle zaken veranderlijk zijn. Daarom is het een oud gebruik dat onze handelingen vastgelegd worden in een schriftelijke getuigenis, opdat zij niet in het vergeetboek raken.

Derhalve om de twisten, geschillen en tweedracht over de betaling van de tol op de jaarmarkt van Skanör te doen ophouden, waarover door degenen die Ommelandvaarders worden genoemd soms meineden zijn gepleegd, wat zij practisch niet gedaan kunnen hebben zonder risico en groot gevaar voor het zieleheil, is tussen ons en hen eenstemmig na rijp beraad voor eeuwig bepaald dat voor elke kogge die van Skanör naar het westen terugkeert 32 schellingen sterling wordt betaald.

Wie van de Ommelandvaarders met zijn schip en koopwaar naar onze jaarmarkt gaat en vandaar naar Noorwegen wil en hij geen haring, maar wel textiel, linnen, zout of zijn levensmiddelen meeneemt, is vrijgesteld van de tol, mits onze rentmeester of een ander van ons gelegenheid heeft de schepenen hun inhoud te doorzoeken.

Wie echter tegen de strekking van dit privilege handelt, zal niet alleen zijn goederen verbeurd zien verklaard worden, maar hij zal ook onze wraak niet ontlopen. Opdat het bovenstaande bekrachtigd wordt, hebben wij ons zegel hieraan bevestigd. Gegeven te Skanör in het jaar des Heren 1251 op de 24ste september”.